Ik had een prachtig product bedacht: de Eindmoevie als variant op de traditionele Eindmusical. Een  videodocument voor examenkandidaten als herinnering aan de middelbare school. Ik vond mijn eerste klant in het Hervormd Lyceum Zuid in A’dam en  inmiddels werk ik alweer aan hun 5^e editie. Ik film bij de lessen, sportactiviteiten, het Kerstgala. Ik leg het rondhangen op het schoolplein vast,  ben bij de examenstunt en in de examentijd. Docenten en leerlingen doen uitspraken en geven goede wensen mee voor de toekomst.  Steevast wordt de film door de rector en zijn vrouw gekeurd en elke keer weer roemen zij de sfeer en de ontroering die het teweeg brengt. Ondanks dat zij een eigen audiovisuele afdeling hebben geven zij toch de opdracht liever aan mij. Dat is een mooi compliment en ook de leerlingen zijn heel blij met het cadeau.

Ik  benader dus nog zo’n 100 scholen en waar een beetje interesse is stuur ik een dvd met een compilatie. Er wordt eindeloos over vergaderd, maar toch willen ze er niet aan. Er is een school die besluit om het idee in eigen beheer te gaan maken. Dat je concept zo ongegeneerd gejat wordt, daar valt weinig aan te doen. Het zal toch nooit dezelfde kwaliteit hebben. Andere scholen blijven liever bij hun jaarboek of willen er geen geld aan besteden. Als het zo moeizaam gaat, dan houdt het op. Bovendien heb ik nog een heleboel andere ideeën en producten. Verstandig om een andere doelgroep te zoeken. Ik ging eerst zoeken in de kunst en cultuurhoek. Goede doelen leken mij ook wel wat om voor te werken, maar is die keuze wel zo handig?

Waar moet je rekening mee houden bij het kiezen van je doelgroep?
Het moet bij je passen, zodat je je ook vertrouwd voelt bij je doelgroep. Begrijpen wat hen drijft en bezielt is natuurlijk belangrijk. Is je doelgroep bereikbaar en heb je al connecties binnen je netwerk? Vraag je ook af of het een  handige doelgroep is. Kunnen ze jouw product betalen? Het allerbelangrijkste is natuurlijk dat je doelgroep baat moet hebben bij jouw product. Wat levert het hen op?

En toen wist ik het. Voor mij zijn ZZP-ers en kleine bedrijven een goede doelgroep. Juist voor hen kan video een belangrijk middel zijn om meer klanten te krijgen. Het vergroot niet alleen hun zichtbaarheid, maar maakt hen meteen onderscheidend van anderen.  Video kan ervoor zorgen dat de klant zich snel dichterbij voelt. Het is bij uitstek het medium wat direct een gevoel oproept en emoties verkoopt. Het is niet echt een niche, maar toch een duidelijke doelgroep. Bovendien een groep waarin ik mijzelf herken.

Wanneer je voor een bepaalde doelgroep kiest wil dat niet zeggen dat je sommige opdrachten dan moet weigeren. Het hoeft helemaal niets uit te sluiten. Kiezen voor een bepaalde doelgroep heeft alleen maar te maken met je marketing en waar  je je contacten zoekt. Die Eindmoevie voor het HLZ  blijf ik  gewoon doen en met veel plezier.

Voor welke doelgroep heb jij gekozen? Meld het in een reactie en grijp de mogelijkheid om daarmee kenbaar te maken wat je doet en iemand uit je doelgroep te bereiken.

Dit artikel is geschreven door: Maureen Birney. Maureen helpt ondernemers die zich willen profileren met videoportretten.

Hoezo eenpitter?
Via LinkedIn, Ondernemerslog.nl en Twitter heb ik al veel leuke mensen leren kennen waarmee ik af en toe lekker kan sparren. Zo sturen Barbara Philipsen en ik concepten heen en weer voor een vlijmscherpe beoordeling: “collega, wat vind jij?”

Wil je feedback? All you have to do is ask!

Als professioneel copywriter/webredacteur of communicatieadviseur – ja, ik speel verschillende rollen in het leven – ben ik altijd bezig met de verhalen van opdrachtgevers:

- Waarin zit jouw toegevoegde waarde?
- Hoe laat je dat zien?
- Hoe vertel je dat?

En hoewel ik ook veel zorg en aandacht besteed aan m’n eigen website, weblog en LinkedInpagina, leek het me slim om ook eens advies te vragen aan Floor en haar crew. Ze boden het immers aan? “Wat vind ik van jou?” Kom maar op!

Wat vind ik van jou?
Dit is een van de initiatieven van Floor Drees. Kan het nog veel duidelijker? Ik vind eigenlijk maar één ding jammer aan dit concept: dat ik het niet zelf heb verzonnen en ontwikkeld! Wat een leuke manier om in contact te komen met nieuwe klanten!

Floor Wie?
Floor is helemaal thuis is in de Nieuwe Media. Ze heeft een grafische achtergrond en blogt met 1stfloorgraphics. Heel benieuwd naar het commentaar van deze pro – toch een andere generatie, laat ik (47) eerlijk zijn – vulde ik het online formulier in: “Zeg me wie je wilt zijn, dan vertel ik je wie je bent volgens je online identities. En je krijgt killer tips voor je online presence.”

Spannend! Gisteren ontving ik een duidelijk rapport, van Floor persoonlijk. Het document is niet alleen aantrekkelijk vormgegeven maar ook inhoudelijk schiet het zonder meer raak.

Conclusie van Floor
“Je hebt het super gedaan, Hugo, maar er is altijd ruimte voor verbetering. Voer overal die leuke foto van Twitter door en ga nog eens even voor LinkedIn zitten. Veel succes en plezier!” Lees hier het hele rapport.

Altijd leuk natuurlijk, complimentjes. Extra blij ben ik met de wat meer kritische opmerkingen. Op mijn weblog stond bijvoorbeeld nog een foto van mezelf die écht niet kon (met mobieltje gemaakt in pannenkoekenrestaurant in Domburg, tsja). En dat, terwijl ik intussen beschik over foto’s van Corwin Winkelman, foto’s die wel goed zijn!

Benieuwd naar wie jij bent volgens jouw online identities?
Dan weet je nu waar je moet zijn! Met dank aan ‘wat vind ik van jou’ ga ik nog eens opnieuw aandacht besteden aan mijn eigen online presence. De tips van Floor neem ik mee, zodat ook mijn LinkedInprofiel hout snijdt…

Geef mij ook wat nieuwe marketing. Ik wil blogs, e-mail, YouTube-video’s, een myspace-pagina, google adwords… Het maakt niet uit, zolang het maar nieuw is. WACHT! Slagroom is lekker. Het is de finishing touch. maar op gehaktballen? … gadver!”

Dit zou een ‘oldskool’ marketeer in het vorige tijdperk kunnen uitroepen. Maar in het nieuwe marketingtijdperk weten wij wel beter. Je kunt geen gehaktballen blijven verkopen door er slagroom op te doen.

Het allermooiste van Nieuwe Marketing is de rol voor de klant.

Het allermooiste dat Nieuwe Marketing met zich meebrengt is de rol voor de klant. Eindelijk worden we als consumenten serieus genomen. Niet meer worden we gebombardeerd door irritante reclames die niet voor ons zijn en waar we niet om gevraagd hebben via het massamedium televisie.

In de nieuwe marketing draait het om personen en verhalen. Verhalen van echte mensen. Verhalen van klanten. Mond-tot- mondreclame. Zorg dat je klant goede en fijne ervaring met je onderneming heeft en die deelt het via zijn blog, twitter, Hyves en Facebook. Succes verzekerd.

Maar pas op! Omgekeerd werkt het ook en dat kan desastreus zijn. Slechte ervaringen verspreiden zich als een olievlek onder je doelgroep. Met als gevolg dat het klantcontact dat je hebt met je klant veel zwaarder gaat wegen. Dat is echter juist goed nieuws, voor klanten én ondernemers.

Bijna te mooi om waar te zijn.

Als klant betekent het dat je voortaan altijd goed behandeld wordt. En dat je als ondernemer je klanten voortaan heel goed gaat behandelen, voor zover je dat niet al deed. Want je kunt je een slechte dienstverlening gewoonweg niet meer veroorloven in het tijdperk van Social Media.

Dat is niet eng, het maakt je werk er als ondernemer alleen maar leuker op. Je onderscheiden door je kwaliteit van dienstverlening wordt van iets vanzelfsprekends voortaan een marketingstrategie zonder dat het je kapitalen aan marketingbudget kost. Je hoeft alleen maar aardig en goed voor je klanten te zijn! Het klinkt bijna te mooi om waar te zijn, maar nieuwe marketing biedt zoveel perspectieven.

Deze column over Nieuwe Marketing verscheen eerder in Hét Zaken Nieuws.  Klik hier voor de recensie van het boek “Gehaktballen met Slagroom” van Seth Godin zoals gepubliceerd in editie 1 van Het Zaken Nieuws, verschenen in week 6 (pdf).

KPN zegt echter nooit dat zij het beste netwerk van Nederland heeft. T-mobile wel. De laatste tijd laat T–mobile mensen op de meest afgelegen plekken bellen en internetten om te laten zien dat je echt overal bereik hebt. Ik vraag me af waarom ze dat doen terwijl het toch een publiek geheim is dat hun netwerk niet zo best is. Dat laatste is kennelijk ook doorgedrongen bij T-mobile zelf. En juist omdat het een issue is, roept T-mobile heel hard dat zij écht wel een goed netwerk hebben. Echt waar hoor!

Op de website van T-mobile staat de meest gestelde vraag over hun netwerk:

1 Is het netwerk van T-Mobile slechter dan die van andere telecomaanbieders?

Kennelijk is dat een vraag die ze vaak krijgen. De vraag rijst dan bij mij: moet je je klanten tegemoet komen in hun informatiebehoefte die ontstaan is door een negatief imago? Geef je met die nadruk niet impliciet toe dat je netwerk inderdaad slechter is? Het antwoord van T-mobile op die meest gestelde vraag:

Uit de laatste onafhankelijke onderzoeken (KEMA) blijkt dat de kwaliteit van ons netwerk vergelijkbaar is met die van andere telecomaanbieders. Sterker nog, op sommige onderdelen presteert ons netwerk zelfs beter.

Dat klinkt mij als verdediging in de oren. Kennelijk voelen ze zich aangevallen. Als dat antwoord juist is, waarom legt T-mobile dan zo de nadruk op hun fantastische netwerk in hun commercials?

Wat vind jij? Is het handig om in te spelen op sentimenten in de markt waarmee je impliciet toegeeft dat er een kern van waarheid in zit? Of negeer je deze signalen en bepaal je gewoon zelf wat je over je bedrijf vertelt? Ik ben benieuwd naar je mening over dit onderwerp. Reageer!

“Financieel adviseurs willen beroepseed”

Het zou zo moeten zijn dat dienstverleners in het algemeen (financieel adviseurs niet uitgezonderd) wanneer  ze hun klanten niet op de eerste plaats hebben staan, daar door de klant voor afgestraft worden. Zo scheidt het kaf zich van het koren in de rest van de wereld. Maar niet in de financiële dienstverlening. Daar weten veel klanten gewoonweg niet dat adviseurs over het algemeen niet hen maar andere, veel lucratievere partijen op 1 hebben staan. Dat is namelijk een publiek geheim. Maar hoe ging dat spreekwoord ook alweer? Wiens brood men eet, diens woord men spreekt?

Wiens brood men eet, diens woord men spreekt

Dat komt omdat veel financieel adviseurs hun diensten ‘gratis’ aanbieden en dat zij zo ‘aardig’ zijn om voor niets te werken. Helaas  is niets echt gratis, zoals we allemaal weten. In de praktijk komt het er op neer dat een adviseur zijn hypotheek aanvraag uitzet bij een aantal banken en wacht welke bank daar de hoogste bonus voor hem tegenover zet. Maar dat kom je als klant niet te weten en dus kan deze praktijk blijven bestaan. En zo komt een hele branche in een negatief daglicht te staan. Want alles wat de naam ‘financieel’ draagt is verdacht en ligt onder de loep in deze tijd. En terecht. Maar een eed is niet genoeg. “De beroepsverklaring moet als een betrouwbaar fundament onder de hele sector komen te liggen”, zeggen de beroepsverenigingen. Maar wat heb je aan een betrouwbaar fundament onder een zieke sector?

Het antwoord is transparantie

De oplossing is geen keurmerk of eed. Beiden zijn gebaseerd op vertrouwen. OK, iemand belooft dan wel het belang van de klant voorop te zetten, maar wie controleert dat? Voor je het weet moet er een heel controlesysteem worden opgetuigd omdat er altijd mensen zijn die creatief met zo’n eed om zullen gaan. Het antwoord is transparantie.  In branches waar klanten hun klantonvriendelijke leveranciers kunnen afstraffen is het proces van de levering volledig transparant. Detailhandel, horeca, overal is het voor de klant zichtbaar wanneer een leverancier hem niet voorop stelt.

Laat financieel adviseurs volledige transparantie geven in het adviestraject en stel daar een redelijk tarief tegenover. Schaf de bonussen en commissies af en leg gewoon aan de klant uit waarom de ene hypotheek beter is dan de andere. Laat  zien waarom de ene bank beter is voor deze klant dan de andere. Niet meer dat schimmige, achter de schermen, oncontroleerbare gedoe. Gooi het open en laat de klant zelf beslissen wie het meest klantgericht werkt. Het zal zorgen voor een natuurlijke selectie van integere succesvolle  adviseurs die de klant op nummer 1 hebben staan, zoals het hoort. Pas dan ga je bouwen aan een gezonde sector. En dan komt het dan ook wel weer goed met dat imago.

In de supermarktoorlog zijn de kaarten opnieuw geschud las ik vorige week in de krant. Nu Jumbo Super de Boer heeft overgenomen zijn er eigenlijk nog maar 3 grote inkooporganisaties. Albert Heijn is daarvan de grootste met een marktaandeel van 31%. Naast de onderlinge supermarktoorlog om de klant binnen te krijgen, met acties als de Gogo’s en de puzzelactie van AH, wordt de klant eenmaal binnen ook steeds meer verleid om huismerken te kopen. Waar dat vroeger beperkt bleef tot een schimmig assortiment, is dat tegenwoordig een volwassen industrie geworden. Om als voorbeeld Albert Heijn te nemen, die heeft zelfs vier huismerken. Het gewone AH huismerk, het hogere segment AH Excelent, het basismerk Euroshopper en de geheel gerestylde biologische lijn Puur en Eerlijk.

Met lede ogen ziet een Unilever, fabrikant van de grote A-merken als Calvé, Unox en Ola, zijn schapruimte krimpen en krimpen. Unilever heeft echter zijn eigen kanalen in de oorlog om de klant. Tot voor kort in de vorm van het populaire RTL4 programma Life & Cooking. Volgens Unilever sloot het programma echter niet meer aan bij de doelgroep. Modern als Unilever is, besloot het tot de stap naar internet in de vorm van een online platform voor vrouwen, Yunomi.

Yunomi geeft vrouwen een podium. Yunomi inspireert, verrast en biedt je praktische tips, artikelen, spelletjes en natuurlijk ruimte voor jullie eigen bijdragen.

Unilever is eerlijk over initiatief op de website:  ”Yunomi is een initiatief van Unilever Benelux”.  Naast het platform op internet is er sinds kort ook het Yunomi magazine, vooralsnog een eenmalige uitgave die verspreid wordt onder de leden van Yunomi, bij damesbladen en via de post.

Yunomi is een Japans woord en betekent “theekop”

Met Yunomi heeft Unilever een heel direct middel om hun boodschap naar een grote doelgroep te communiceren. Vrouwen kunnen zich opgeven voor het proeven of testen van nieuwe producten en omdat ze een positieve band hebben met Yunomi, zullen ze snel geneigd zijn hun eerlijke mening te geven. Met Unilever hebben ze niks, maar Yunomi is als een goede vriendin.

Naast artikelen over hun favoriete spijkerbroek waarin ongegeneerd een nieuw jeanswasmiddel wordt gepresenteerd, kunnen vrouwen zelf ook veel bijdragen.Yunomi is daarmee een voorbeeld van user generated content. De gebruikers leveren zelf een groot deel van de inhoud. Best slim van Unilever. Zo krijgen ze op een goedkope manier heel veel informatie over hun klanten en wat die van hun producten vinden. Je kunt die info ook verkrijgen met marktonderzoeken, enquetes en klantenpanels. Maar dat is niet ‘fun’.  Me-time en een eigen podium zijn de zegeltjes van deze tijd.

Ik ben een leuk boek(je) aan het lezen over het behouden en werven van klanten. Het boek bestaat uit een verzameling columns van Jos Burgers, hij richt zich in zijn werk als zelfstandig marketingadviseur op het versterken van de marktpositie en het verbeteren van de klantgerichtheid van organisaties. Hij baseert zijn columns op zijn eigen praktijkervaring als verkoop- en marketingmedewerker en docent.

Niet te dik boek, korte humoristische colums en dus prettig om ‘grinnekend’ af en toe een stukje te lezen en de tips vervolgens al dan niet in praktijk te brengen.

De column “Liever geen keus”, is bijvoorbeeld een eye opener:
Jos haalt hierin als voorbeeld naar voren dat uit onderzoek bleek dat klanten minder kopen door ‘keuzestress’, Te veel aanbod, maakt ondoorzichtig en werkt verwarrend en verlammend. Deze stelling wordt ondersteunt door eenverhaaltje van een delicatessenwinkel die zijn assortiment met potten jam drastisch terugbracht. Het grote assortiment trok veel bekijks, maar weinig kopers. Het kleine assortiment verkocht een stuk makkelijker en bracht meer omzet!

“Klanten krijgen keuzestress als u hun te veel keuze biedt.”
“Merkentrouw is vaan hetzelfde als geen zin hebben om elke keer opnieuw te kiezen.”
“Klanten weten vaak niet wat ze willen, Gelukkig maar.”

Klanten zijn eigenlijk nét mensen: ze willen aandacht en respect en het gevoel dat ze u kunnen vertrouwen. Wie zijn klantgerichtheid wil verbeteren levert daarom niet alleen een product of dienst, maar vervult ook die wensen van de klant – en niet alleen om nieuwe klanten binnen te halen. Want bedenk: wie nooit meer een klant kwijtraakt krijgt het vanzelf heel erg druk!

´Klanten zijn eigenlijk net mensen´ is een absolute aanrader, zeker voor zelfstandig ondernemers. Uiteindelijk komt het er op neer dat de klanten indirect voor een groot deel verantwoordelijk zijn voor de mate van succes van een organisatie. Elke organisatie wil toch succesvol zijn? Dus: geef de klant aandacht!

Bestellen
´Klanten zijn eigenlijk net mensen´kunt u bestellen op Managementboek.nl

The Starfish and The Spider vertelt over the unstoppable power of leaderless organizations en laat zien dat moderne ondernemingen hun klantennetwerk in moeten zetten om te kunnen overleven. Volgens het boek verschuift de macht naar de klant. Als bedrijven die machtsverschuiving niet erkennen zullen klanten hun eigen netwerk en distributiekanalen ontwikkelen. Dat zien we nu al in de muziek- en telecomindustrie (Skype).

Het boek geeft een uitgebreid overzicht van ondernemingen die de kennis en creativiteit van het klantennetwerk al gebruiken, maar laat ook zien welke ondernemingen ten onder zijn gegaan aan hun conservatie organisatiestructuren. En dat alles beschreven in een verhaalvorm dat bijna romantisch, maar zeker motiverend is. Het 232 pagina’s tellende boek leest als een thriller en geeft gaandeweg antwoord op al je vragen.

Voor iedereen die geïnspireerd raakt door het boek – en geloof mij, dat doet iedereen – bieden de schrijvers duidelijke en concrete handvatten om de theorie in te zetten in een eigen onderneming. Het boek laat zien dat elke ondernemer zijn klanten een stem kan geven, en dat dit het succes van de onderneming ontegenzeggelijk zal doen toenemen. Lezen dat boek dus!

The Starfish and the Spider
The unstoppable power of leaderless organizations
Rod. A. Beckstrom & Ori Brafman
232 pagina’s – Portfolio
€ 13,99 Paperback