Het dilemma van een succesvolle ondernemer
Na een aantal jaren hard werken voor kleine klanten komen er langzaam een paar grotere opdrachtgevers bij. Dat is prettig werken want de verdiensten zijn goed, maar na een tijdje van goed verdienen en geen tijd hebben om geld uit te geven, gaat het wringen, want doe je eigenlijk wel wat je echt leuk vindt?
Dans je niet te veel naar de pijpen van de opdrachtgever(s). Je bent voor jezelf begonnen om te doen wat jij wil en nu heb je daar juist geen tijd voor omdat je altijd voor anderen aan het ‘rennen’ bent.
Opties
- Anderen je werk doorschuiven/mensen aannemen, maar doorverteld is vaak zelf al sneller gedaan en op den duur ben je meer aan het managen dan datgene te doen wat je leuk vindt.
- De grote klant(en) laten zitten zodat je beter aan je ‘minder belangrijke’ klanten (die te lang in de wacht staan) en je eigen projecten toekomt.
- Je ‘minder belangrijke’ laten zitten en je richten op je grootste klant en je best doen je eigen project(en) ook op te pakken.
- Alle klanten laten lopen, dus echt risico nemen en je alleen maar richten op en geloven in je eigen producten.
En dan is het belangrijk te vertellen dat de grote opdrachtgevers wel erg leuk zijn en dat het prima verdient, vroeger had je er ‘een moord’ voor gedaan om door hen ingehuurd te worden, maar je weet nu dat het ook erg veel stress met zich meebrengt door altijd voor ze klaar te moeten staan en dat er ook vaak werk bij komt kijken dat eigenlijk niet leuk is, maar waar je ze toch maar even mee helpt.
Herkenbaar?
Laat het weten in een reactie op deze post.
3 Reacties op “Het dilemma van een succesvolle ondernemer”
Ja, heel herkenbaar! Alhoewel bij mij ‘grote klanten’ betekent dat ik op detacheringsbasis werk, hetgeen voelt alsof ik gewoon in dienst ben tegen een veel beter salaris. In dienst omdat je je tegenover de vaste werknemers niet op je vrije status kunt laten voorstaan, daar krijg je last mee. Zij gaan met een scheef oog naar je kijken, terwijl je juist je best doet om tot de groep te behoren…
Oplossing: het is en-en, maar dan teruggebracht tot een hanteerbaar niveau. Met de grote klanten afstemmen wat echt belangrijk is en wat alleen door jou kan worden gedaan; de kleine klanten vragen meer (dan ze al doen) met je meedenken; alleen werk doorschuiven dat belooft in de toekomst te ver van je kernactiviteiten af te drijven en dergelijke.
Een paar jaar geleden heb ik de beslissing genomen niet te willen groeien. Maar nu merk ik dat die beslissing zijn nadelen heeft.
Een oplossing heb ik niet. Ik had gehoopt dat deze post me meer inzicht zou geven.
Grote opdrachten brengen veel geld, waarmee ik mijn eigen projecten kan financiëren, maar grote opdrachten kosten veel tijd, waardoor ik niet aan mijn eigen projecten toe kom. Geen grote opdrachten, geen geld om te kunnen ’spelen’ > Wel grote opdrachten, geen tijd om te kunnen ’spelen’.
De oplossing en-en van Barbara brengt mij een te grote werkdruk – wat me de laatste tijd begint op te breken. Er moet iets gaan veranderen. Maar wat?
Ik vind het moeilijk om alles binnen de perken te houden. Dus de balans te houden tussen geld verdienen en leuk bezig zijn.
Ik heb inmiddels wel de ervaring dat het uitbesteden van werk verlichting kan brengen (optie 1), maar dat is slechts een kortetermijn-oplossing. Meer uitbesteden is – zoals Karlijn schrijft – vallen in een managementfunctie. En dat was juist de reden om niet te willen groeien.
Een andere beslissing om niet al het werk aan te nemen, maar te zorgen dat een gedeelte van het werk naar een ander bureau zou gaan is me slecht bevallen. Ik vind het moeilijk om het werk los te laten en vraag me steeds af of die ander wel kwaliteit aflevert. Dat geeft juist nog meer stress.
De optie ‘je fixeren op je grote klant’ lijkt me niet verstandig. Wat gebeurt er als deze klant wegvalt?
Enfin, ik ben benieuwd naar reacties van ondernemers die dit station al gepasseerd hebben? Welke beslissing heb je genomen? Wat waren de voordelen en wat waren de nadelen?
Weer scherp neergezet.
Praktisch, goed om actie in te ondernemen. Super!